Overvallen

Ik kan niet meer slapen zonder pillen. Het beeld van de overvaller komt steeds terug. Huilen deed ik alleen op de avond zelf. Sindsdien lijk ik wel bevroren door stress en angst. Ik werkte in een pizzeria. Een paar klanten in de winkel gedroegen zich opvallend. Ze keken teveel rond. In een flits sprong een jongen over de balie. Hij zette een pistool tegen mijn hoofd en schreeuwde: ‘Kassa open'. Ik zag hem geld weghalen. Niet veel. Drie, vier tientjes, want de kassa had ik afgeroomd. Ik was in shock. Toen de overvaller weg was gilde ik uit paniek. Ik was zo bang dat alles trilde.

Later op het politiebureau werd ik ondervraagd. Dat was vervelend. Ik wilde alleen maar bij mijn moeder zijn. Maar eindelijk thuis durfde ik niet alleen onder de douche en kon ik niet slapen. Na de overval heb ik veel stress en durft ik niet alleen over straat. Overdag is er niks aan de hand, maar 's avonds in bed word ik zo misselijk dat ik bijna overgeef. Ik loop bij een psychiater. Juul (17)